Artykuły

Dzieci- artykuły

 

Pozwól dziecku na porażki.

To bardzo ważne, aby rodzice pozwalali dzieciom na niepowodzenia. Za każdym razem, gdy coś pójdzie nie tak, można uczyć się na własnych błędach. Często zdarza się że, rodzice są bardzo surowi. Chcą by ich dzieci miały najlepsze oceny, by dobrze sobie radziły. Istotnym elementem nie tylko kształcenia akademickiego, lecz również procesu uczenia się przez całe życie jest porażka.

Musimy wszyscy zrozumieć, że porażka i sukces, to nie są przeciwieństwa. Robimy różne rzeczy, coś się nie udaje, ale prowadzi to też do większej kreatywności, wyzwala pomysłowość.

 Rodzice powinni skupiać się na procesie, a nie na wyniku.

Jeśli ktoś wyczuwa, że inni z niego kpią lub go wyśmiewają, gdy się pomyli w przyszłości nie będzie zdolny do podejmowania ryzyka, a przecież to bardzo ważne, byśmy zachęcali dzieci do podejmowania ryzyka, tak by mogły rozwijać się jako twórczo myślący ludzie. Gdy dziecko ponosi porażkę, a my postrzegamy to niepowodzenie jako wielką szansę i doświadczenie w procesie uczenia się dajemy dziecku wiarę we własne siły. 

( )

 

 


 

 

19 zasad Marii Montessori

Doświadczenie w pracy lekarza oraz znajomość zagadnień z psychologii i pedagogiki sprawiły, że Maria Montessori podjęła się skonstruowania metody wychowawczej. Opiera się ona ma kilkunastu zasadach i jest stosowana do dziś.

1. Dzieci najwięcej uczą się poprzez obserwację otoczenia.

2. Częste krytykowanie dziecka sprawi, że będzie w przyszłości oceniać innych.

3. Częste chwalenie pociechy zaowocuje tym, że nauczy się doceniać innych ludzi i ich pracę.

4. Wrogość i niechęć wobec dziecka będą skutkować jego kłótliwością.

5. Jeśli chcemy by dziecko było uczciwe, sami musimy być wobec niego uczciwi.

6. Jeśli maluch będzie wyśmiewany, to straci pewność siebie i stanie się nieśmiały.

7. Zagwarantowanie dziecku bezpieczeństwa nauczy go zaufania do ludzi.

8. Częste obmawianie dziecka czy oczernianie go, przyczyni się odczuwania irracjonalnego poczucia winy.

9. Omawianie propozycji dziecka i korzystanie z jego pomysłów sprawi, że będzie miał zaufanie do samego siebie.

10. Zachowanie spokoju i opanowania przez dorosłego, nauczy dziecko cierpliwości.

11. Wspieranie dziecka wypracuje w nim wiarę we własne możliwości.

12. Jeśli dziecko wychowuje się w przyjaznej i serdecznej atmosferze, doceni wartość miłości i będzie szukać w niej swojego szczęścia.

13. Dorośli nie powinni mówić źle o dziecku za jego plecami, bo jeśli informacja dotrze do pociechy, straci poczucie własnej wartości.

14. Należy skupić się na rozwoju dziecka i na kształtowaniu jego dobrych cech, by negatywne kwestie zeszły na dalszy plan.

15. Dziecko zawsze należy wysłuchać, inaczej nie doceni wartości i siły szczerej rozmowy.

16. Dzieciom należy się szacunek, nawet gdy popełniają błędy, gdyż wychowanie nie może pozbawiać je godności.

17. Dorośli powinni stanowić wsparcie dla dzieci i pomagać im, ale powinni też umieć w odpowiednim momencie usunąć się w cień.

18. Aby dziecko czuło się dobrze, musi rozumieć świat wokół siebie, dlatego należy dużo uwagi poświecić na tłumaczenie mu rzeczywistości.

19. Dorosły powinien być przykładem i ofiarowywać dziecku to, co w nim najlepsze, by miało wzór do naśladowania.

 

Wnioski są jasne i oczyste. Gdyby zasady te były stosowane prze pedagogów i rodziców mielibyśmy inną jakość społeczeństwa.